Virginie vertelt

“Het sociale contact is fijn”

“Ik ben 33 jaar, gelukkig getrouwd en samen hebben we drie kinderen van zes, zeven en negen. Als thuisverpleegster ben ik vooral ’s avonds op pad. Mensen verzorgen, hun pilletjes geven en hen naar bed helpen: dat is een drukke job, maar het sociale contact is heel fijn. Ik sla graag een praatje met mijn patiënten.”

“Bij ons thuis is het net een kinderboerderij. Kom binnen en je ziet kippen, konijnen, cavia's, een hond, een volière vol vogels én drie pratende papegaaien. Vroeger verstond ik amper iets van wat zij kwetterden, maar sinds ik de Lapperre Pro4 draag, hoor ik hen luid en duidelijk. En ik heb ook eindelijk ’s avonds gemoedsrust: nu hoor ik mijn kroost roepen als ze in bed liggen en me nodig hebben.”

Virginie beleeft

“Vroeger liet ik film aan me voorbijgaan”

“Mijn man en ik zijn gefascineerd door de twee wereldoorlogen. Vroeger liet ik een interessante film of tentoonstelling aan mij voorbijgaan, omdat ik er toch geen woord van verstond. Nu bezoeken we wel musea en trekken we naar de cinema.”

“Wat ons zo boeit aan die oorlogen? De verhalen van de mensen. Hoe wreed, maar ook hoe menslievend sommige mensen waren. We bezochten al heel wat historische oorlogsplekken. Oude bunkers, kerkhoven en de invasiestranden in Normandië laten telkens een sterke indruk na. Stel het je maar eens voor, zo’n jongeman die op 6 juni 1944 gedropt werd op het Normandische strand en meteen besefte dat zijn kans op overleven miniem was. Ik sta er altijd van te kijken hoe ver sommige mensen durven gaan om anderen te helpen.”

Virginie hoort

“Genieten van het geluid van water”

“Ik had als kind veel oorontstekingen. Daardoor was mijn gehoor sterk verminderd. Ik merkte dat wel maar deed er liever niets aan, want ik had geen zin in ‘lompe bakjes’ achter mijn oren. Tot ik een paar jaar geleden bij Lapperre terechtkwam en zag dat het anders kon. Nu kan ik mateloos genieten van het geluid van klaterend water, fluitende vogels en krakende takjes onder mijn voeten als we wandelen door het bos.”
“Mijn kinderen vonden die hoortoestellen niet zo leuk. Gedaan met fluisterend kattenkwaad uithalen! Ik hoor het meteen als ze iets aan het bekokstoven zijn.”
“Ik was altijd al vrolijk en optimistisch, maar nu nog meer. Ik hoef tijdens mijn werk niet meer bang te zijn dat ik als prille dertiger een vrouw van 95 niet zal verstaan.”

Deel dit artikel